تبلیغات
سیّال ذهن - کاکایی های دریاچه چیتگر
 
                                                        
چند روز پیش تو اخبار فهمیدم که امسال تهران برخلاف سالهای قبل، میزبان مهمانان و مسافران زمستانی خارجی شده. پرندگانی مهاجر که از اروپای شرقی و شمال سیبری برای زمستان‌گذرانی مثل همیشه به ایران آمده‌ بودند و رهسپار تالاب‌های فارس و خوزستان بودند اما سر راهشان به جنوب، بیخ گوش غرب تهران با پهنه آبی بزرگی مواجه شده‌اند که سال قبل اینجا نبود. دریاچه چیتگر را از آسمان دیدن همانا و فرمان فرود از سوی سردسته همان.  نتیجه آن شد که حالا تهران میزبان مهمانان و مسافران پرنده‌های زیبای مهاجر است. میزبان معدود فلامینگوها و غازها و قوهای وحشی مسافر که چند روزی در دریاچه اتراق می کنند و دوباره رهسپار مناطق گرمتر می شوند و همچنین میزبان انبوه کاکایی های نقره ای و دم سیاهی که امسال زمستان را مهمان این دریاچه هستند.



امروز صبح فرصتی دست داد که برای تماشا و به بهانه عکاسی و البته بیشتر به امید دیدن از نزدیک فلامینگو، رهسپار دریاچه چیتگر شدم. تقریبا صبح اول وقت رفتم دریاچه تا بتونم به کارهای خودم هم در ادامه روز برسم. وقتی رسیدم انبوه کاکایی ها را دیدم که واقعا برام جالب بود. این مرغان تمام مردمی که به تماشای دریاچه آمده بودند را سر ذوق آورده بودند. با اینکه دمای صبح اول وقت دور و بر دریاچه نزدیک صفر بود و بادی سرد گوش‌ها را کرخت می کرد، مردم با هر وسیله عکاسی مشغول عکس برداری از مرغان کاکایی و همچنین غذا خوردن آنان از بیسکوییت و چیپس و پفکی بودند که برایشان می ریختند. جالبی این مرغان کاکایی این بود که بی مهابا به انسان نزدیک می شوند و با سرعت غذا را به منقار گرفته و پر می زدند و می رفتند.






ادامه گزارش با کلیک بر لینک زیر

از نگهبانی که آنجا بود سراغ فلامینگو و غازهای وحشی را گرفتم و او با دست اشاره به ضلع جنوب شرقی دریاچه که هنوز برای استفاده عموم، تکمیل نشده بود کرد و گفت درحال حاضر فلامینگویی در چیتگر مشاهده نشده در صورتی که دو سه هفته پیش و تقریبا همزمان با شروع سردشدن هوا، چندتایی اونجا بودند. سه عدد غاز وحشی سیاه رنگ هم الآن تو دریاچه هستند که در روزها از ترس انسانها به گوشه های پرت دریاچه پناه می برند. در حال حاضر پرنده مهاجری که دریاچه به وفور در دریاچه یافت می شود و به راحتی به انسان نزدیک می شوند، کاکایی های دم سیاه و نقره ای موجود در چیتگر هستند.




شنا کردن پاپرانتزی این کاکایی ها روی آب هم به نوبه خود جالب هست و ردپای غیرموازی و واگرانه پشت سرشون روی سطح آب، در عکس بالا به خوبی مشخص هست. از اون جالب تر چرخش 180 درجه_ای  در حین شنا هستش که به طرفةالعینی انجام می دهند.



از نگهبان پارک درباره تجمع پرندگان در شب پرسیدم که این پرنده ها چه می کنند و او در پاسخ گفت شب و در تاریکی و عدم حضور مردم، ما بیشترین تجمع پرندگان را شاهد هستیم که وسط دریاچه دور هم جمع می‌شوند که لابد بخوابند. از دور که نگاهشان کنی انگار یک جزیره سفید وسط دریاچه باشد.



یه کار جالبی هم که داشت تو ساحل جنوبی دریاچه چیتگر به سرعت آماده می شد، ایجاد ساحل نی_زاری  بود تا پرنده های انسان گریزتر موجود در دریاچه، اونجا براشون اقامت راحت تر باشه. تقریبا آخرهای رفتنم از دریاچه بود که یه دختر و پسر دوستدار محیط زیست با یه گونی ماهی کیلکا به دریاچه اومده بودند و از مردمی که برای پرنده ها پفک و چیپس می ریختند، خواهش می کردند که از این خوراکی های شیمیایی برای پرنده ها نریزند و به اونها و هرکس دیگه که متقاضی غذا دادن به پرنده ها بود، یه کیسه فریزر ماهی کیلکا می دادند. دمشون گرم.



من علاوه بر عکس های بالا،یه چندتایی عکس دیگه را هم که امروز صبح گرفتم را به صورت یه آلبوم آپلود کردم. می تونید با کلیک بر روی لینک زیر و چندثانیه ای صبر تا بارگذاری کامل صفحه، کل عکسها را با کیفیت اصلی و سایز بزرگ، آلبوم وار مشاهده نمایید:



این عکس معروف شاملو هم به خوبی نشان دهنده راحت بودن کاکایی با انسان در دریافت غذا می باشد:





نوع مطلب :
برچسب ها : عکس،
لینک های مرتبط :


1392/10/10 03:58 ب.ظ
چه کار با ارزش و خوبی کردین. تهیه این آلبوم واقعا کاریه که حوصله میخواد. دانلود کردم و به اسم شما تو فولدر عکس هام ذخیره کردم . با اجازه.

یه نکته ی جالب کار اون دو دوست طبیعت دوستمون بوده...موندم تو کارشون . جای تحسین دارن
عبّاس ملکشاه:
ممنون از حُسن نظرتون :)
1392/10/8 12:29 ب.ظ
خیلی زیبا بود عباس جان، کلی لذت بردم.خوشحالم که این پرندگان زیبا حداقل از دست شکارچی ها در امان هستند. شکارچیانی که در تالابهای دور افتاده منتظر مهمان نوازی از این میهمانان زیبا هستند...
از زبان یک پرنده‌ی مهاجر که فرسنگ‌ها راه را می‌پیماید تا به تالابی ایرانی برسد و دمی‌ بیاساید:

هزار فرسنگ
پر و بالم را
به خورشید و ماه دادم
تا بگویم
منم
دورترین مرغی که
عاشق برکه‌های سرزمینتم
اما
چند گلوله سرب داغ
بال و پرم را
سرخِ سرخ به خاک داد
تا بگویی
سرزمینت
به‌ جز نقاش و شاعر
صیاد هم دارد...
عبّاس ملکشاه:
این پست منو به چه شعر تامل برانگیزی مزین کردی قهرمان
همیشه در پناه طبیعت این سرزمین شاد باشی و دلگرم
1392/10/5 09:48 ب.ظ
خیلی عکسای خوبی بودن!
به خصوص پنجمین عکس
:)
عبّاس ملکشاه:
ممنون از حُسن نظرتون. مهمان های دوست داشتنی تهران
1392/10/4 05:21 ب.ظ
خیلی عکسهای زیبایی بود لذت بردم
1392/10/3 10:08 ق.ظ
چشم پایتخت به جمال این میهمانان ناخانده روشن.
عكسها هم گویا و عالی
كیاشهر ما هم هر سال میزبان پرندگان مهاجر و زیبا چون درنای سیبری ست
عبّاس ملکشاه:
: )
1392/10/3 09:07 ق.ظ
سلام دوست خوب
خیلی زیبا بود خیلی لذت بردم هم تشکر از شما هم تشکر از دو بزرگواری که به فکر غذاهای مفید برای این موجودات زیبای هستی بودن.با اینکه کره زمین رو داریم ازبین میبریم و دنبال نشانه حیات در کره های دیگر میگردیم بازم جای امید هس که هنوز انسان های با احساس پیدا میشن...
عبّاس ملکشاه:
ممنون از حُسن نظرتون
1392/10/3 12:25 ق.ظ
سلام دوست عزیز
هم گزارشتان زیبا بود و هم عکسهایی که گرفته بودید.
ممنون از شما
1392/10/3 12:18 ق.ظ
سلام دوست عزیز
هم گزارشتان زیبا بود و هم عکسهایی که گرفته بودید.
ممنون از شما
عبّاس ملکشاه:
سلام بزرگوار. اصلا انتظارش را نداشتم مدیر سایت خوب دهلچی به اینجا سربزنه. ممنون از حُسن نظرتون بزرگوار. ما پیگیر ترانه های خوبتون در سایت خوب دهلچی هستیم. خیلی وقته پرونده جدیدی کار نکردید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.